Abdij van 't Park
|
Abdij van 't Park
|
|
|
Norbertuspoort Tussen de "langsschuur" en de kerkhofmuur sluit de Norbertuspoort de toegang tot het hoeveplein af. Het gebouw, met een 17de-eeuwse kern in bak- en zandsteenstijl, werd in de jaren twintig van de 18de eeuw (anno 1722 op de noorder- en zuidergevel en op de sierlijke makelaar van de houten poort) in opdracht van abt de Waerseggere gewijzigd. Het werd aangepast aan de gangbare classicistische stijl, met een geprononceerde, monumentaal aandoende poortomlijsting in hardsteen. De doorgetrokken vensterstijlen en dorpels in even uit het gevelvlak springende witte steen zorgen voor een verticaliserend effect en verwijzen naar het toen stilaan verdwijnende vakwerk. Aan de veldzijde herinnert een in een nis geplaatst wit stenen beeld van ordestichter Norbertus de bezoeker eraan dat hij een huis van de norbertijnen betreedt. Het indrukwekkende poortdak werd ter gelegenheid van de moderniseringswerken eveneens in 1722 gedecoreerd met vier, nu verdwenen, met bladgoud beklede siervazen. De met houten luiken afgesloten dakkapellen verluchten de grote poortzolder, die in het Ancien Régime gebruikt werd als stapelplaats voor granen en hooi. De Sint-Norbertuspoort vervangt de 15de-eeuwse boschpoorte, een verwijzing naar het erachter liggende Parchs binnenbosch, dat omstreeks 1700 grotendeels werd gerooid. Even voorbij de poort klimt de weg naar een hoger gelegen punt vanwaaruit de wandelaar een mooi uitzicht heeft op de achterzijde van de tiendenschuur en de erbij aansluitende uitgestrekte weiden met duidelijk zichtbaar de bakstenen restanten van de vroegere omheiningsmuur.
|
|
|
